Karl Vrancken,
Research manager sustainable materials bij VITO

 

 
Er komen alsmaar geavanceerdere technieken op de markt die kleine onzuiverheden beter herkennen en toelaten om gemengde stromen beter van elkaar te scheiden.

 

Technologische uitdagingen

 

> Sorteertechnieken

Er is een absolute nood aan betere sorteertechnieken. De vermindering van de kwaliteit bij recyclage heeft er immers vaak mee te maken dat we de onzuiverheden niet volledig uit de materialen kunnen halen. Er komen gelukkig alsmaar geavanceerdere technieken op de markt die kleine onzuiverheden beter herkennen en toelaten om gemengde stromen beter van elkaar te scheiden.

Zo is er vandaag bijvoorbeeld slimme laserherkenning, waarbij de contouren van een voorwerp met een laser worden gescand en de sorteermachine leert om voorwerpen te herkennen op basis van hun vorm. Zo’n slimme herkenning kan de machine dan helpen om te bepalen naar welk sorteer- of behandelingsproces een voorwerp moet worden gestuurd.

> Processingtechnieken

Daarnaast is het ook belangrijk om te werken aan verbeterde processingtechnieken. We moeten erover nadenken hoe we materialen beter kunnen herstellen of hoe we verweerde onderdelen kunnen behandelen zodat ze terug bruikbaar zijn.

> Digitalisering en robotisering

Ook is er nog een grote markt voor wat betreft de digitalisering en robotisering. Informatie over de materialen in een product moeten kunnen worden meegegeven met dat product via een sensor of tag. Die kan dan worden herkend en informatie geven aan de verwerker of gebruiker over hoe het kan worden gebruikt, hersteld of verwerkt.

> Deelplatformen

Voor wat betreft het delen van producten is vooral de rol van de gebruikersplatformen zeer belangrijk. De aantrekkelijkheid hiervan hangt eerder af van de gebruiksvriendelijkheid van het platform dan van de gedeelde producten.

 

Onvermijdbaar verlies van materiaal

Het idee dat je materiaal oneindig kan blijven gebruiken zal in de realiteit nooit werken. In de productiefase heb je veel materiaal nodig. Bij iedere verwerkende stap richting het eindproduct verlies je echter wat materiaal. Hetzelfde gebeurt bij recyclage: iedere verwerking houdt een verlies in.

Het komt er dus op aan om de verliezen in iedere stap zoveel mogelijk te beperken. Bovendien moeten er routes worden voorzien om de verliezen zoveel mogelijk op te vangen, bv. in de verbranding van laagwaardig materiaal dat nergens meer voor kan dienen. Dit onvermijdelijk verlies betekent ook dat er altijd een zekere nood zal blijven aan primaire grondstoffen.