Door schaarse grondstoffen en geopolitieke spanningen kleurt onze toekomst best ook circulair, zodat we onze grondstoffen lokaal kunnen vinden in de materialen die de huishoudens en bedrijven niet meer nodig hebben. Om het met een verouderd woord te zeggen: afval. Want dat zal afval in de toekomst ook zijn: verouderd. En als we de circulaire boot missen, dan zal ook onze economie dat zijn: verouderd.
 

Omstandigheden beter dan ooit

Helaas wordt dat laatste steeds meer een reëel risico. Hoewel we in Vlaanderen al zo lang over circulaire economie praten, blijft het vaak bij praten en filosoferen en de kat uit de boom kijken. Nochtans zijn de omstandigheden vandaag beter dan ooit. Door de groeiende economie neemt de industriële productie en de consumptie almaar toe, waardoor er steeds meer afval ontstaat. Bovendien zet de Vlaamse overheid steeds meer druk op de selectieve inzameling en het uitsorteren van al dat afval, waardoor er heel wat ‘zuivere’ afvalstromen ontstaan. Ideaal dus om te recycleren.
 

Recyclageberg wordt groter en groter

Om in termen te blijven die we deze periode wel meer gebruiken: onze verdediging moet op punt staan willen we ook kunnen scoren en wedstrijden winnen.

En dat gebeurt ook. Vlaanderen recycleert vandaag enorme hoeveelheden materialen. Maar jammer genoeg vinden deze materialen geen afnemers. De vraag naar en het (her)gebruik van gerecycleerde materialen neemt amper toe. Gevolg? De berg gerecycleerde materialen wordt steeds groter, de prijzen dalen en de zin om in de recyclagesector te investeren neemt af. Als er geen subsidies mee gemoeid zijn, is het sop de kolen niet waard.
 

Afvalberg groeit ook

Daarnaast zien we ook dat de groeiende hoeveelheid restafval (het afval dat niet gerecycleerd kan worden) niet meer verwerkt kan worden. Door het Vlaams afvalbeleid van de laatste tien jaar zijn heel wat afvalverbrandingsinstallaties gesloten en zijn er geen nieuwe in de plaats gekomen. Gevolg? Ook de afvalberg wordt opnieuw groter.

Als Vlaanderen op deze weg voortgaat, zullen we geen circulaire economie creëren, maar eerder een nieuwe afvalcrisis.
 

Hoop

Al is er hoop. Er komen stilaan wat meer lichtpuntjes aan de horizon. Het besef bij de overheid groeit om tegelijkertijd in recyclage én in energierecuperatie uit afvalverbranding te investeren. Enkel op die manier blijft het afvalbeheer onder controle en behouden we het uitzicht op een circulaire economie. Om in termen te blijven die we deze periode wel meer gebruiken: onze verdediging moet op punt staan willen we ook kunnen scoren en wedstrijden winnen. Op naar de titel dan maar?