De grote waternavel

De grote waternavel heeft een glanzend, bijna rond blad met een gekartelde rand. De diameter varieert tussen de 4 en 10 centimeter. De plant groeit verankerd aan de oeverlijn van waaruit ze cirkelvormige drijftillen vormt. Bij grote planten kunnen de bladeren 10 centimeter of meer boven het water uitsteken.

De waterteunisbloem

Deze plant komt vooral voor in moeraszones en in open water. In het beginstadium heeft de plant enkel drijvende bladeren die rond tot spatelvormig zijn met een stomppuntige top. In het bloeistadium, wanneer het tapijt op het water dicht genoeg is, ontwikkelt deze plant echter rode rechtopstaande takken met langwerpige bladeren en aan de toppen grote gele bloemen.

Deze takken kunnen tot een meter hoog worden. Onder de waterlijn zijn de planten met zeer lange stengels in elkaar gevlochten.

Het parelvederkruid

Boven het wateroppervlak heeft deze plant blauw-groene bladeren die veervormig zijn samengesteld en in kransen staan. In de bladoksels van de bladeren boven de waterlijn bevindt zich vaak een waterdruppel. Het parelvederkruid drijft vaak vanaf de over in een halve cirkelvormig tapijt op het water, en komt vooral voor in stilstaan water.

Hoe best bestrijden?

Invasieve exotische plantensoorten mogen in elk geval niet worden weggemaaid. Dit zorgt immers voor een grote hoeveelheid fragmenten die gemakkelijk via de stroming kunnen worden verspreid, waarna ze vervolgens in een veel ruimer gebied opnieuw zullen opduiken.

De efficiëntste bestrijding bestaat uit een zeer voorzichtige verwijdering waarbij zo weinig mogelijk stengelfragmentjes ontstaan. Nadien moet men gedurende meerdere groeiseizoenen opnieuw opschietende planten manueel verwijderen.